Full-stack developer znany jako dualfroz
Jestem full-stackowym deweloperem z Krakowa. Buduję produkty od początku do końca - infrastruktura, backend i interfejs na wierzchu - w większości pod szyldem VulCode, studia deweloperskiego, które ma zbudować silną polską markę w IT. Zależy mi na systemach, które są uczciwe co do tego, co naprawdę robią.
Z tego 4 531 560 wciąż żyje w repo: 144 812 540 znaków, ~290 powieści, ~19,0 km wydruku.
~275 zmienionych linii na commit, ~13,2 commita na dzień z aktywnością. Ostatnie 30 dni: 7 424.
W 103 projektach i 26 językach - od TypeScript po Assembly.
Pierwszy commit w 2018, ostatni 2026-09-27. Po drodze 716 044 linii wyrzuconych.
Krótkie odpowiedzi, bez lania wody - najszybszy sposób, żeby poznać, jak ktoś pracuje.
Co cię napędza?
Zdrowy strach przed wypuszczeniem złego kodu. Dzięki niemu czytam własne zmiany tak, jakby napisał je ktoś obcy.
Jak z pierwszej strony internetowej zrobił się stos produktów.
Pierwsze linijki kodu napisałem w 2020 roku. Zaczynałem od prostych stron statycznych, nic poważnego, ale każda następna uczyła czegoś, czego nie było w poprzedniej. Wszystko później to gonienie za tym samym uczuciem, kiedy coś, co napisałem, zadziałało pierwszy raz.
Prowadziłem serwery SCP:SL i pisałem do nich własne dodatki w C#. Z tych dodatków wyrosła Nebula, zestaw pluginów, w którym flagowe narzędzie zajmuje się moderacją i analityką serwera. Pierwsi realni użytkownicy i pierwszy smak wypuszczania czegoś ludziom, którzy narzekają, gdy się psuje.
W MatHoście ogarniałem support techniczny przez setki zgłoszeń: serwery gier, boty Discord, Pterodactyl, a z czasem także marketing. Każde zgłoszenie pokazywało inny sposób, w jaki hosting potrafi się zepsuć, i tam nauczyłem się, jak to wygląda od środka.
W 2024 roku zacząłem mocno freelance'ować. Budowałem projekty dla ludzi od początku do końca, ze skupieniem na architekturze i infrastrukturze, a nie pojedynczych funkcjach.
VulCode to prowadzony przeze mnie polski software house: strony, panele i dashboardy, aplikacje oraz skalowalne platformy. Liczby niżej lecą na żywo z moich repozytoriów.
Aphrodi to studio brandingu, digitalu i marketingu. Odpowiada za język wizualny i strategię, które dopełniają to, co w VulCode powstaje w kodzie.
Dokładam się do projektów open source, z których korzystają miliony ludzi, od narzędzi deweloperskich po biblioteki. Część własnych narzędzi, jak vulp, też jest otwarta.
Buduję własne SaaS-y: Flaem, platformę do hostingu z rdzeniem w Rust i Elixir, Atrium dla hoteli i obiektów noclegowych oraz Lokal dla gastronomii.
Zmierzone w linijkach na wszystkich repozytoriach - nie samoocena w gwiazdkach.
| Język | Linie | Projekty | % |
|---|---|---|---|
| TypeScript | 1 949 953 | 50 | 45,4 |
| Rust | 791 378 | 11 | 18,4 |
| Go | 213 414 | 13 | 5 |
| Kotlin | 206 188 | 6 | 4,8 |
| C# | 162 872 | 8 | 3,8 |
| JavaScript | 137 213 | 38 | 3,2 |
| Pozostałe (20) | 833 751 | - | 19,4 |
Policzone przez mój własny ghstats na wszystkich repozytoriach, 27.09.2026.
Nie przywiązuję się do jednego języka, narzędzie ma pasować do roboty. Najczęściej to TypeScript, a gdy coś ma wytrzymać obciążenie, Rust i Go.
TypeScript to mój domyślny wybór. Stoją na nim moje frontendy, backendy i panele, bo w większości projektów to nie język jest trudną częścią.
TypeScript
frontendy, backendy i panele
1 949 953 linie
Tam, gdzie liczy się wydajność i kontrola nad pamięcią. W Ruście jest rdzeń Flaema, serwer Gyred i vulp, w Go backend Plazera i serwer Lunatic Chess, a węzłów Flaema pilnuje Elixir.
Prawie każda usługa stoi w kontenerze Dockera za Nginxem. Dane trzymam w PostgreSQL, w mniejszych projektach w SQLite, a Redis robi za cache.
Przeglądarka
React, TailwindCSS
Dockerkontener pod prawie każdą usługą
Reverse proxy
Nginx
Backend
Node.js, Go, PHP, Python
Dane
PostgreSQL, SQLite, Redis
Na Androida piszę w Kotlinie, na iOS w Swifcie. Przy okazji powstał w Kotlinie własny silnik bazy danych, a w Swifcie interpreter Scheme.
Android
Kotlin
206 188 linii
6 projektów
iOS
Swift
116 812 linii
4 projekty
Pierwsze były wtyczki w C# do serwerów SCP:SL, z których wyrosła Nebula. Dziś to skrypty w Lua, silnik wokselowy w C++ i grafika do tego, co robię.
C#
Od niego wszystko się zaczęło. Prowadziłem serwery SCP:SL i pisałem do nich własne dodatki, z których wyrosła Nebula, zestaw wtyczek z flagowym narzędziem do moderacji i analityki serwera. Później powstały w nim też emulatory starych konsol napisane od zera i dashboard do homelabu w Avalonii.
162 872 linie8 projektów
Lua
W Lua i TOML opisane są figury ze zdolnościami, mapy i efekty obszarowe w Lunatic Chess, czyli szachach online z modyfikowalnymi zasadami, pod którymi pracuje silnik w Go. Napisałem w niej też grę roguelike z bestiariuszem i ekwipunkiem.
32 053 linie2 projekty
C++
W C++ jest mój silnik gry wokselowej z własnym renderowaniem. Własną grę chciałem zrobić od dziecka, a tu powstaje ona od najniższej warstwy, bez gotowego silnika pod spodem.
57 275 linii2 projekty
Blender
W Blenderze modeluję i renderuję 3D do tego, co sam buduję. Modele 3D robię też w Aphrodi: produkt z dowolnego kąta w fotorealistycznych renderach, gotowy do sklepu i do reklamy.
Photoshop
W Photoshopie robię grafikę rastrową do swoich projektów. Grafika to też osobna część mojej pracy: w Aphrodi robię identyfikację wizualną, ilustracje i grafiki do social mediów.
DaVinci Resolve
W DaVinci Resolve montuję wideo do tego, co robię. W Aphrodi montuję też materiał klientów: tempo, kolor, dźwięk i napisy, w formatach pod każdą platformę.
W każdym z tych języków zbudowałem jedną konkretną rzecz, żeby zrozumieć, jak działa od środka.
Interfejsy piszę w TypeScripcie na Reakcie, a style w Tailwindzie, od stron po panele. Czysty JavaScript zostaje tam, gdzie przeglądarka wystarczy sama, jak na tej stronie, która nie ma żadnego kroku budowania.
Poza codziennym zestawem: Bootstrap (responsywny UI, dziś zastąpiony Tailwindem), Vue (framework do interfejsów), Angular (framework frontendowy).
Większość backendów to Node.js z Expressem i Prismą. Go wchodzi tam, gdzie liczy się wydajność i prostota, jak w Plazerze i serwerze Lunatic Chess. PHP trzyma backend tej strony, a Python robi skrypty, boty i monitoring.
Poza codziennym zestawem: ASP.NET Core (API w .NET), Flask (mniejsze usługi w Pythonie), Django (duże aplikacje w Pythonie).
Rust dostaje rzeczy, które muszą być szybkie i pod pełną kontrolą pamięci: rdzeń Flaema, serwer Gyred i terminalowy vulp. Węzłów Flaema pilnuje Elixir na OTP. Najniżej jest hobbystyczny system operacyjny w C, z kodem startowym w asemblerze, który bootuje w QEMU.
Na telefony piszę natywnie: Kotlin na Androida, Swift na iOS. W Kotlinie powstał też własny silnik relacyjnej bazy danych, a w Swifcie interpreter Scheme.
Od gier się zaczęło: wtyczki w C# do serwerów SCP:SL, z których wyrosła Nebula. Dziś to skrypty w Lua do Lunatic Chess, silnik wokselowy w C++ i grafika, modele oraz montaż do tego, co robię.
Poza codziennym zestawem: Unity (silnik gier), Godot (otwartoźródłowy silnik gier), Unreal Engine (gry 3D).
Domyślnie SQLite przez Prismę, bo w mniejszym projekcie nic więcej nie trzeba. Kiedy projekt rośnie, jak Plazer i Flaem, wchodzi PostgreSQL, a Redis robi tam za cache. MySQL został z paneli hostingowych i Pterodactyla.
Poza codziennym zestawem: MongoDB (dokumentowa baza NoSQL), ClickHouse (analityka w czasie rzeczywistym), Cassandra (rozproszona, wysoka dostępność).
Prawie każda moja usługa stoi w kontenerze na Docker Compose, za Nginxem jako reverse proxy. Ponad setką repozytoriów zarządzam przez Gita i vulp, a kod piszę w VS Code.
Poza codziennym zestawem: Kubernetes (orkiestracja na dużą skalę), Grafana (dashboardy z metrykami), JetBrains IDEs (IDE od JetBrains).
Języki, w których zbudowałem jedną konkretną rzecz, żeby zrozumieć, jak działa od środka: bazę klucz-wartość w Zigu, solver SAT w Haskellu, giełdę w Solidity, własny język w F#.
Linie i projekty przy językach są zmierzone na moich repozytoriach.